Eléonore,
Ons verhaal begon met ons 3tjes op 24 april 2023, toen we een positieve zwangerschapstest kregen. Mama had al een voorgevoel maar deze moest bevestigd worden… en papa is zeer rationeel dus wou hij eerst de bewijzen zien.
We genoten sinds die dag heel hard in onze cocon van het goeie nieuws maar we konden niet wachten om dit met jouw toekomstige grootouders te delen want je was hun eerste kleinkind en ze keken zo hard uit om deze rol te kunnen vervullen.
Stelselmatig deelden we het goeie nieuws met onze intieme kring, wetend dat een zwangerschap een zeer unieke en fragiele gebeurtenis is. We hadden ook het geluk dat mama jouw aanwezigheid goed kon verbergen, zo konden we incognito samen genieten van het leven: trouw van jouw nonkel en tante, uitstapjes, Pride in Brussel enz…
Je gaf ons echt een glow, een gelukkig gevoel en dit werd ook na de eerste echo op 22 mei bevestigd. Je was er effectief, je hield ervan om bij ons te zijn en jouw hartje bonste. Ons geluk kon niet meer stuk! Op 1 januari 2024 ging onze hele wereld veranderen, met jou in onze armen. Zo een symbolische datum!
De zomer kon niet meer stuk toen we hoorden dat de niptest goed was en dat we een dochter verwachten! We wisten direct dat je Eléonore ging noemen. Tussen de echos door, genoten we van de zomermaanden en vonden we het belangrijk om van ons huisje een nestje te maken.
Op 11 augustus 2023 waren we, na een zeer positieve 20 weken echo, ook helemaal klaar voor onze laatste zomerreis. Het was voor ons een heel belangrijke mijlpaal, we voelden meer en meer de drang om jouw komst te delen met onze grotere vriendenkring. We genoten heel hard van ons verlof in Spanje en UK. Tijdens de reis naar Spanje werd ons ook het heugelijk nieuws gedeeld dat je neefje/nichtje op komst was. We dachten dat ons geluk niet meer stuk kon. We kregen ook geen negatieve signalen, je bewoog in mijn buik en ik voelde me ook goed.
Jammer genoeg verbrak een maand later onze hoop en toekomst, op 11 september 2023 om 19 uur, tijdens de 24 weken echo vernamen we dat jouw hartje gestopt was met bonsen. Wat een hartverscheurend nieuws! Je was er niet meer! Onze wereld brak in meerdere stukken en een emotionele rollercoaster begon voor ons.
We moesten op het moment zelf, met begeleiding van het medische en sociale team van het ziekenhuis, al enkele beslissingen nemen: waterpunctie, inleiding en crematie inplannen enz. Maar het zwaarste was om dit nieuws te delen met onze familie en vrienden en om nooit jou in levende lijven te kunnen ontmoeten. We keken zo hard uit om jouw ouders te worden en om samen te groeien en het leven te ontdekken.
We bleven samen sterk omdat we, voor de geringe fysieke tijd die we nog samen hadden, zo goed mogelijk jouw ouders wouden zijn. Na de waterpunctie, sociale afspraak en inname van de pillen voor het inleiden van de bevalling, besloten we om op woensdag 13 september 2023 nog samen te genieten van het leven. We gingen een dagje erop uit, om aan de Franse Noordse uit te waaien en van de laatste momenten met ons 3 te beleven. Het was emotioneel moeilijk voor ons om jou los te laten. Het gedacht dat je niet meer in mijn buik ging zijn, knaagde.
Tegen de avond toe hadden we afgesproken om met het gezin van jouw papa iets kleins te eten. Het voelde goed om de warmte te voelen van onze naasten en daar voelde ik eens weeën opkomen. We wisten hoe laat het was… We vertrokken razendsnel richting het ziekenhuis.
We hadden besloten om alles zo goed mogelijk te beleven en alles zo goed mogelijk op te nemen via videos en foto’s. We wisten dat het belangrijk was voor ons rouwproces maar ook omdat we graag een groot gezin wouden en vonden we het belangrijk om er geen trauma aan over te houden.
Door jou beleefden we nieuwe emoties en ervaringen en we zijn er jou heel dankbaar voor. De geboorte op zich ging razendsnel. Ik voelde ineens een enorme persdrang en kon het niet beheersen om niet te persen. Op 14 september 2023 om 2u48 kwam je stil en klein op deze wereld. We zijn sindsdien officieel jouw ouders geworden en hebben deze rol zo goed mogelijk opgenomen. We hebben ons hart en ziel gestoken in jouw afscheid maar ook om jou verder te eren en om sterrenouders te steunen.
Je bent voor altijd ons eerste kind en dochter Eléonore <3! Zo een betekenisvolle verschijning en voor altijd in ons hart! Er zal altijd een krachtige, kostbare en eeuwige verbondenheid zijn. Daarnaast herinner je ons dat het leven fragiel en onvoorspelbaar is en dat we onze dierbaren dicht bij ons moeten houden en met hen zo veel mogelijk mooie momenten moeten beleven.
Je hebt ons de kracht gegeven om te blijven dromen en hopen. We zijn heel blij dat je grote zus bent geworden van Gaston, die op 27 september 2024 geboren is.
We hopen dat je fier ons op bent en dat je verder over ons gezin zal waken <3! We zien je heel graag <3!
Papa Felix en Mama Cindy
Kleine broer Gaston en ons derde kindje in de buik <3
