Ik ben Anja, fiere mama van een zoon, een dochter, gehuwd, leergierig, steeds bezig en wonende te Gistel.
Als kind liep ik thuis al graag rond met onze Polaroid in de hand. Hoogstwaarschijnlijk werd hij daarom steeds vaker wat verder in de kast opgeborgen. In herhaling hoorde ik ook meerdere keren “Je mag foto’s nemen maar denk altijd eerst na over wat je zal fotograferen”. Uiteraard was dit ook bedoeld om zo de polaroid vullingen iets langer nieuw te laten zijn.
Naast fotografe ben ik ook keramiste in bijberoep. In het begin legde ik mij meer toe op gebruiksgoederen later kwamen er decoratieve en sculptuur creaties bij.Naar aanleiding van deze artistieke creaties ontstond het idee om een nieuwe lijn op te starten genaamd ‘Unieke Urne om te verzachten maar niet te vergeten’ voor mens en dier.Door te werken aan deze lijn werd het nog duidelijker hoe belangrijk rouwen, het hele verwerkingsproces en loslaten is.
Omdat fotografie voor mij niet zomaar het maken is van gewoon wat beelden van iemand of iets maar het een gevoel is die wordt vastgelegd, leek het mij dan ook een mooi vervolg op mijn ‘Unieke Urne’ lijn om dit eventueel door te trekken in mijn fotografie.Toch ging er nog een hele periode overheen vooraleer ik de stap zette om bij Boven De Wolken te gaan fotograferen.Na veel ‘wikken en wegen’, met een hoop vragen en een klein hartje zette ik uiteindelijk toch de stap om dit te gaan doen.
Wanneer je mensen in hun grootste verdriet toch iets tastbaars kan geven dat ze kunnen koesteren, en hoopt dat dit misschien een klein beetje het verschil zou kunnen maken in hun ‘loslaten’ is zo mooi.
De warmte en dankbaarheid van deze sterrenouders is zo groot dat het de cirkel rond maakt.
En liefde voelbaar wordt…
