Ik ben Koen uit Landen, getrouwd met Karolien, pluspapa van Mila (14) en papa van Rune (5). Fotografie is altijd een passie geweest van me en zo startte ik ook met avondschool fotografie. Toen ik in juni 2021 na 10 jaar afstudeerde wou ik natuurlijk nog bezig blijven met fotografie. Naast een toch wel uitdagende job en een gezin zag ik het niet dadelijk zitten om fotograaf in bijberoep te worden dus bleef ik nog maar wat extra cursussen volgen.
Boven de Wolken kende ik wel al en had het al eens overwogen, maar bleef twijfelen. Het zou wel een zeer zinvolle invulling van mijn fotografie-passie zijn , maar zou ik dat wel kunnen? Hoe ga ik om met het verdriet van de ouders?
Begin 2024 besloot ik dan toch de stap te wagen en stelde mij kandidaat als fotograaf bij Boven de Wolken om dan begin mei, bijna een jaar geleden, een eerste keer mee op pad te gaan met een ervaren Boven de Wolken fotograaf. Na 3 keer op pad geweest te zijn als Co-fotograaf en heel wat waardevolle feedback, was het tijd om alleen een shoot te doen. Ik weet nog de twijfel die me overviel toen ik de eerste keer alleen het ziekenhuis naderde. Gaat dat wel lukken, wat als er iets misloopt, wat zeg ik tegen de ouders?… Maar eens ik dan op de kamer was en de ouders ontmoet had, liep alles vlot. Ondanks het immens verdriet bij de ouders, voelde ik ook de dankbaarheid van de ouders. En trots dat ze waren op hun zoon…
Elke oproep die je doet is ook anders, iedere keer blijft het betreden van de ziekenhuiskamer toch wat spannend. Maar wat ik na een jaar en heel wat oproepen wel als constante zie is de dankbaarheid van de ouders voor het werk van Boven de Wolken. Voelen dat je foto’s van onschatbare waarde zijn voor de ouders geeft zo een fijn en warm gevoel…
