Blog

Lisa, trotse zus van Andreas*

Ik wil deze blog al heel lang schrijven, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen. Ik wilde rekening houden met zo veel verschillende elementen… Waarvan de belangrijkste factor: mijn ouders. Maar ik besef nu dat dat niet hoeft, ik kan alleen mijn verhaal vertellen.

Voor altijd bij ons - Lilly-May

Zo’n kleine voetjes, Zo’n kleine handjes, Zo’n klein lichaampje, Voor ons zo’n grote impact. Onze kleine ster, we zien je graag ❤ ~ Lilly-May 💫 Ons verhaal begint op 20 oktober 2017 (op mijn verjaardag) toen het bleek dat we zwanger waren van jou..

Een dochter met wilde kuren...

Wat begon als een simpel idee, barste uit z’n voegen en werd een bedrijf dat (bijna) in heel België bekend is. Vooral als je iemand kent die ermee geconfronteerd wordt, is Boven De Wolken geen ‘ver van mijn bed show’ meer.   Boven De Wolken werd gedoopt als Anneleen en Sharons’ dochter.

Sterre*, ons mooiste sterretje aan de hemel

Dagen vol verdriet en nachten zonder slaap, dit waren de rotste dagen, weken en maanden van ons leven. 

Met mijn vorige partner had ik al een zoontje(4jaar), maar op het einde klikte het niet meer. Iets later heb ik mijn nieuwe partner gevonden. Elkaar leren kennen duurde niet lang, we kenden elkaar al 9 jaar. 

Een half jaartje later begonnen we over kindjes te spreken, misschien wat snel maar ik wou geen te groot leeftijdsverschil.

Cilou, je hoort er voor altijd bij...

Ons verhaal start eigenlijk ver voor de zwangerschap. Mijn man kreeg in 2012 de vreselijke ziekte beginnend met de letter ‘K’. Voor de eerste behandeling stelde de dokter voor om zaadcellen in te vriezen. Door de behandeling bestond de kans dat we niet meer natuurlijk zwanger zouden worden. Drie jaar lang hebben we samen gevochten.

Een knipoogje voor Arvin*

26 november 2017. Sinds eind september zijn we vrijwilliger bij Boven De Wolken, een team dat we meer en meer als een familie beginnen te beschouwen. En vandaag werd voor de eerste maal een oproep aan ons toegewezen.   

Stilzwijgend verzamelen we ons fotomateriaal, af en toe een blik naar elkaar. Kunnen we dit wel? Zullen we niks mis doen? Kunnen we die emoties aan? Hoe zullen de ouders op ons, totaal vreemde mensen, reageren?... Allemaal vragen die bij ons allebei door het hoofd spoken.

Voor altijd, Lou

22 december 2017, de dag dat ons leven voorgoed veranderde… We verloren jou Lou, geboren op 23weken en 5 dagen zwangerschap, dapper kwam je in de wereld met je 700 gram en 32cm groot was je best een kereltje voor die duur van de zwangerschap. Nog voor je geboren werd wisten we dat we die dag

Fien - gedragen door onze liefde, woordjes en knuffels

De avond van 4 oktober 2016, één jaar en drie maanden of negenendertig miljoen vierhonderdzesenveertigduizend seconden geleden voelden papa en ik je heel goed stampen. Je tweelingbroertje Jaantje lag stil naast je en was dicht bij je, net als wij. Vier handen op mijn buik die gevuld was met liefde…

Loui

Ons verhaal (lees rollercoaster) begon in november 2016, na 12 weken zwangerschap kregen we slecht nieuws De nekplooi was verontrustwekkend groot.  We werden onmiddelijk naar het UZA doorverwezen voor verdere opvolging. Genetisch onderzoek werd opgestart, bange en onzekere weken braken aan. Dan het verlossende telefoontje; er waren geen genetische complicaties gevonden.

246 dagen Aure

De dag van jouw geboorte staat nog tot in het kleinste detail in mijn geheugen geprint. Soms, wanneer ik er nood aan heb, ga ik terug naar die bewuste dag.  Niet naar het pijnlijke, afschuwelijke afscheidsmoment. Maar naar het moment dat we jou voor het eerst zagen, dat ik naar je papa keek en pure fierheid in zijn ogen zag, dat ik alleen maar pure trots en liefde door mijn lichaam voelde stromen. Ik sluit mijn ogen en denk terug aan dat moment, wanneer ik je dicht bij mij hield, en voor heel eventjes, voelt het weer als toen, als toen wanneer ik je dichtbij me had, en voel ik al die liefde opnieuw stromen.

Haar naam is Marie-Lou

Zondagavond de oproep gezien.
Izegem, daar waar ik zelf mijn 2 zonen heb gekregen en waar ik vaker geboortesessies deed… De materniteit me heel goed gekend en aangemeld bij Boven De Wolken werd de oproep me toegewezen. Maandagochtend gebeld met de materniteit, afgesproken om 16u30.

Liza* - getuigenis van mama Celine

Samen kindjes krijgen? Daar spraken we al een hele tijd over. Toen we er klaar voor waren, ging het echter niet zo vlot. Ik bleek last te hebben van het polycysteus ovarium syndroom. Op zich niets ernstigs, maar als je zwanger wil worden niet handig. We moesten Moeder Natuur een klein handje helpen, alleen maakte dit de kans op een tweeling een tikje groter.

Emma, voor altijd in onze gedachten

Op 30 augustus gaan onze fotografen terug op pad. Deze keer voor een wondermooi klein meisje met de naam “Emma”. Mama Eveline had heel graag haar verhaal gedaan voor ons, ter ere van Emma*.

Boven De Wolken blaast 1 kaarsje uit!

Vandaag werd Boven De Wolken 1 jaar! Een verjaardag die niet onopgemerkt voorbij ging!  Donderdag vertelden Anneke en Jeroen samen met onze fotograaf Joke over hun zoontje Keen. Je kan de moedige getuigenis van Anneke beluisteren via deze link https://radio2.be/ik-ben-trots-om-te-zien-dat-keen-een-mooi

Getuigenis van Hannelore en Jeroen, mama en papa van Rosalie*

In augustus 2016 was ik hoogzwanger van ons dochtertje Rosalie. Ons meisje was zo welkom, ons eerste kindje en langs beide kanten het eerste kleinkindje en achterkleinkindje. Rosalie danste in mijn buik als haar papa gitaar speelde en werd heel stil als ik een slaapliedje voor haar zong. De hik hebben vond ze maar gek, dan was het wroeten geblazen. Ze vond het grappig om mijn stem te horen elke ochtend, dan gaf ze steeds een duw. Een echt persoontje, en al zo ontzettend graag gezien.

Boven De Wolken te gast in "De Madammen"

Deze ochtend was Boven De Wolken te gast in het Radio 2 programma “De Madammen”. Anneleen Fransen, een van de stichters van Boven De wolken, kwam er samen met Sharon Geirnaert aan het woord.

De eerste en laatste reis van Lena* en Nora*

Vrijdag 7 oktober 2016 was het zover : mijn eerste keer ALLEEN sterretjes fotograferen voor Boven De Wolken. Met een klein hartje vertrok ik om 15u.20 richting UZ Gent. Het grote verdriet tegemoet van 2 jonge mensen die op hetzelfde moment hun kleine tweelingmeisjes, Lena* en Nora*, de opa van de meisjes hebben moeten afgeven.

Hoe Marilou mij Boven De Wolken influisterde

Hoe vaak heb ik het al niet gehoord: “Wat doe je van beroep?” “Ik ben vroedvrouw.” Oh! Wat een prachtig beroep!” zeggen de mensen dan. En mijn antwoord is altijd hetzelfde: “Meestal wel ja…” Gelukkig gaat het heel vaak goed, maar soms niet. En als het fout gaat, word je geconfronteerd met het ergste wat een mens kan meemaken, het verlies van je kind. Het intense verdriet waarvan je dan getuige bent gaat door merg en been. 

Yannick, sterrenmama en nu ook een Boven De Wolken fotografe

Yannick: Dit jaar, 18 jaar geleden verloren wij ons zoontje Baptiste aan een klassieke wiegedood. Baptiste 6 maandjes jong, middagdutje en nooit meer wakker worden. Ons geluk mocht niet zijn. Maanden staat je leven stil, geraak je niet vooruit, weet je met jezelf en je verdriet geen blijf.

Een nieuw sterretje door de ogen van een Boven De Wolken fotograaf

Vrijdag 27 mei 2016 kwam er een nieuwe oproep. Josefien zou het niet halen … Wie kon er foto’s gaan nemen? Ik zat in een opleiding toen ik het bericht las, maar voelde dat dit heel belangrijk was. Ik nam contact op met het ziekenhuis in Brussel en sprak af dat ik diezelfde avond nog zou langsgaan. Josefien was op dat moment nog aan het vechten, maar het zag er niet goed uit…

Annabel, onze wondermooie dochter

29 april 2016 zou voor ons een van de mooiste dagen uit ons leven worden. Het was de dag waarop we onze tweede dochter zouden verwelkomen. We voelden ons gezegend met twee meisjes in het vooruitzicht. Twee keer staartjes maken, twee keer nagels lakken, twee kleedjes die aan de wasdraad hangen te drogen … “Twee meisjes, dat moet gewoon dubbele fun zijn!”, ging er door onze gedachten. Stiekem hielden we ons voor dat deze dag zou plaatsvinden begin mei. We dachten dat onze tweede baby, net als grote zus, wat langer dan uitgerekend in mama’s buik zou vertoeven. Maar het werd Maart.

Ons vlinderkindje Lilou

Donderdag 19 mei 2016– Ik word gecontacteerd door het ziekenhuis in Oostende. Hoe groot de vreugde kan zijn van nieuw leven, hoe erg het verdriet en gevloek van alweer een klein meisje dat onverwachts het leven liet. Lilou is geboren!

Nina* - mijn mooiste ster aan de hemel

Ik wrijf over mijn bolle buik en besef dat dit de laatste keer is. Wat heb ik genoten van deze zwangerschap. Alsof ik wist dat ik je moest afgeven en ja, ik wist het. Ik hoopte zo dat mijn gevoel fout zat, maar ik wist het. Wij een meisje? Het lijkt zo onwerkelijk…
Boven de wolken
0472/71.72.07
info@bovendewolken.be
Nokerseweg 142
8790 Waregem